ActiLife

Acti Life
natalial

Somatotyp ekto, endo i mezomorfik

Somatotyp – co to jest?

Somatotyp to typ budowy ciała, który określa charakterystyczne cechy organizmu danego człowieka. Twórcą najbardziej popularnej klasyfikacji jest Sheldon. Wyróżnił on trzy rodzaje konstytucji (budowy): ektomorficzna, mezomorficzna oraz endomorficzna. W praktyce większość ludzi ma typ mieszany – trzy powyższe somatotypy rzadko występują w czystej postaci.

Ektomorfik

Wyróżnia się smukłą sylwetką. Jest szczupły i ma wąskie ramiona. Jego budowa jest dość delikatna, kości są drobne. Ektomorficy mają zwykle niewielki obwód w nadgarstku i kostce, co sprawia wrażenie jeszcze wątlejszej budowy niż jest w rzeczywistości. Omawiany somatotyp wyróżniają także chude i długie kończyny. Klatka piersiowa jest płaska, czasami zapada się, przez co ektomorfik wydaje się jeszcze bardziej kościsty.

Jak łatwo się domyślić, somatotyp, jakim jest ektomorfik nie ma problemu z chudnięciem. Jest to dla niego stan naturalny. Może jeść naprawdę sporo, a i tak niewiele po nim widać. Ma za to kłopot z przybieraniem na wadze, zarówno tłuszczowej, jak i mięśniowej.

Jeśli jego celem jest nabranie masy, powinien zadbać o dużą ilość kalorii i ograniczyć ruch. Aeroby nie są ćwiczeniami, które powinny gościć często w jego planie treningowym. Ten somatotyp powinien ćwiczyć intensywnie i krótko, by nie spalać zbyt dużej ilości kalorii.

Endomorfik

Endomorfik wyróżnia się masywną budową ciała. Ma grube kości, które tworzą rozłożysty szkielet: barki i klatka piersiowa są szerokie. Ten somatotyp charakteryzuje się dużą ilością tkanki tłuszczowej, ale także mięśniowej. W przeciwieństwie do ektomorfika, osiąga duże obwody w nadgarstku i kostce, dzięki czemu jest w stanie podnosić większe ciężary.

Endomorfik – drugi po ektomorfiku podstawowy somatotyp – ma tendencje do tycia. Tkanka tłuszczowa odkłada się w szczególności na brzuchu i udach. Ma problem z chudnięciem. Aby zrzucić nadmiar kilogramów musi włożyć w trening naprawdę sporo wysiłku. Somatotyp ten ma jednak także zalety: równie szybko jak tyje, przybiera także tkankę mięśniową. Przy odpowiedniej ilości ruchu oraz ćwiczeń siłowych nie będzie miał problemu ze zbudowaniem umięśnionej sylwetki. Powinien przy tym zadbać o dietę: nadmiar kalorii jest jego największym wrogiem.

Mezomorfik

Mezomorfik jest somatotypem pośrednim między dwoma poprzednimi. Można powiedzieć, że łączy najlepsze cechy ekto i endomorfika. Z natury ma niski poziom tkanki tłuszczowej i dobrze rozwiniętą muskulaturę. Wyróżnia się szerokimi barkami i wąską talią, co powoduje, że jego sylwetka tworzy upragnioną przez wielu literę V.

Wracając do najlepszych cech ekto i endomorfika: mezomorfik to somatotyp, który je łączy. Z jednej strony nie ma on zwykle problemu z nadwagą, gdyż nie ma tendencji do tycia. Z drugiej zaś budowanie masy mięśniowej nie jest dla nich wielkim wyzwaniem. O osobach posiadających ten somatotyp mówi się, że są urodzonymi sportowcami.

marcinw

Dużo ostatnio mówi się o tabacie: jaki to rewelacyjny system, […]

natalial

Na czym polega trening interwałowy? Trening interwałowy składa się z […]

natalial

Rodzaje pasów wyszczuplających Pasy neoprenowe – zrobione są z neoprenu, […]

Nibiru Studio