wstecz
facebook
google
twitter

Przesypiamy przeciętnie 20 lat swojego życia

Fakt, że sen jest nam potrzebny do życia nikogo nie zaskakuje. Dowiadujemy się o tym, odczuwając negatywne efekty nieprzespanej nocy. Jednak badacze do teraz nie przedstawili naukowego wyjaśnienia tego zjawiska. Wiemy, że w czasie, kiedy śpimy organizm regeneruje się i zbiera siły na następny dzień. Natomiast nadal nie wiemy, co dokładnie dzieje się w naszym ciele w trakcie snu. Jedną z teorii przedstawili naukowcy z Uniwersytetu w Rochester. Mianowicie, twierdzą oni, że snu potrzebuje nasz układ nerwowy, aby oczyścić się ze wszystkich zbędnych wytworów zbieranych w ciągu dnia. Inne przypuszczenie mówi, że w trakcie snu w naszym mózgu działają połączenia neuronalne, które w dzień są nieaktywne. Dzieje się tak po to, aby podtrzymać pełnione przez nie zadania i nie dopuścić do zaniku nieużywanych synaps. Podczas spania dochodzi także do konsolidacji informacji zbieranych w trakcie dziennej aktywności. Właśnie ten proces powoduje, że zapamiętujemy dane.




Długość snu

Wiele osób zastanawia się, czemu śpimy tak długo i czy rzeczywiście musimy tyle spać. Człowiek w ciągu życia przesypia przeciętnie 20 lat, czyli około 1/4 swojego życia. Czy jest sposób, by ograniczyć takie marnotrawstwo czasu? Niestety odpowiedź brzmi nie. W ciągu doby powinniśmy przespać 7-8 h, by funkcjonować optymalnie. Wśród osób, które śpią mniej oraz śpią więcej jest o wiele większy wskaźnik umieralności. Szczególnie tyczy się to tych, którzy ograniczają sen, choć spanie zbyt długo też nie jest zdrowe. Ludzie śpiący zbyt mało częściej umierają na choroby układu krążenia, nowotwory oraz popełniają samobójstwo w wyniku depresji.

Fazy snu

Sen składa się z dwóch faz: NREM oraz REM. Sen o wolnych ruchach gałek ocznych, czyli NREM albo inaczej sen głęboki, odpowiada za wypoczynek. W tej fazie pojawiają się fale theta, a później delta. Natomiast sen o szybkich ruchach gałek ocznych, czyli REM (sen paradoksalny) charakteryzuje się występowaniem marzeń sennych.

Ciekawostki

Jednymi z ciekawszych faktów, na jakie natrafili naukowcy są przypadki osób, które nie spały latami albo nie spały całe swoje życie. Przypadłość ta zdarza się niezwykle rzadko i wciąż jest wielką tajemnicą. Lekarze, kontrolując stan zdrowia wspomnianych pacjentów nie wykryli żadnych nieprawidłowości funkcjonowania związanych z brakiem snu. Przykładem może być Alfred Herpin, który dożył sędziwego wieku 94 lat, nie śpiąc wcale, a tylko odpoczywając.